In Suriname zijn we allemaal bekend met het treurige beeld van plastic in het water, waardoor de doorstroom wordt belemmerd. In perioden van grote regenval staan de straten hierdoor nog dieper onder water, met alle gezondheidsrisico’s van dien. Een ander gezondheidsrisico, dat de mensen langs de rivieren en het stuwmeer het hardst raakt, is het gebruik van kwik en andere schadelijke chemicaliën bij goudwinning. Aanhoudende droogte en aan de andere kant overstromingen zijn een risico voor de agrarische sector. Mislukte oogst van bijvoorbeeld rijst en bananen zorgt voor hogere prijzen in een toch al kwetsbare economie. Ook de stijgende zeespiegel is een bedreiging, terwijl er volop gebouwd wordt op verkavelingsprojecten in Paramaribo-Noord.

Goede initiatieven, zoals het mangroveproject van professor Naipal, mogen rekenen op veel lof en inmiddels ook financiële ondersteuning. Ook andere instanties en organisaties zetten zich in om projecten te realiseren die bijdragen aan gezonde zoetwaterecosystemen. Het onlangs uitgebrachte rapport ‘The High Cost of Cheap Water’, dat op Wereldvoedseldag is verschenen, maakt ons ervan bewust dat Suriname niet uniek is in deze problematiek. We kunnen leren van andere landen en elkaar versterken. Het rapport onthult helaas een grimmige realiteit: de jaarlijkse economische waarde van water en zoetwaterecosystemen wordt geschat op 58 biljoen dollar – gelijk aan 60% van het wereldwijde bruto binnenlands product (BBP)*. Maar de zoetwaterecosystemen bevinden zich in steeds slechtere staat en vormen een steeds groter risico voor deze waarde.

In Suriname zijn we allemaal bekend met het beeld van plastic in het water, waardoor de doorstroom wordt belemmerd en in perioden van grote regenval straten nog dieper onder water staan, met alle gezondheidsrisico’s van dien. Een ander gezondheidsrisico, dat met name de bevolking langs de rivieren en het stuwmeer raakt, is het gebruik van kwik en andere schadelijke chemicaliën bij goudwinning, dat in het water komt. Aanhoudende droogte en aan de andere kant overstromingen zijn een risico voor de agrarische sector. Mislukte oogst van bijvoorbeeld rijst en bananen zorgt voor hogere prijzen in een toch al kwetsbare economie. Ook de stijgende zeespiegel is een bedreiging, terwijl er volop gebouwd wordt op verkavelingsprojecten in Paramaribo-Noord. Goede initiatieven, zoals het mangroveproject van professor Naipal, mogen rekenen op veel lof en inmiddels ook financiële ondersteuning. Ook andere instanties en organisaties zetten zich in om projecten te realiseren die bijdragen aan gezonde zoetwaterecosystemen. Het onlangs uitgebrachte ‘High Cost of Cheap Water’ rapport toont aan dat Suriname niet alleen te maken heeft met deze problematiek. We kunnen leren van initiatieven in andere landen en elkaar versterken.

Sinds 1970 is de wereld een 33% van alle overgebleven wetlands kwijtgeraakt en de populaties van in het wild levende zoetwaterdieren zijn gemiddeld met 83% afgenomen. Door opgedroogde rivieren en meren hebben steeds meer mensen een tekort aan water en zijn ze niet zeker van voeding. Vervuiling is toegenomen en voedselbronnen, zoals zoetwatervisserij, zijn afgenomen. Het verergert ook de economische druk en ondermijnt wereldwijde inspanningen om natuurverlies tegen te gaan en zich aan te passen aan de steeds grotere gevolgen van klimaatverandering, van verwoestende droogte en extreme overstromingen tot zeespiegelstijging.

Dr. Kirsten Schuijt, directeur-generaal van WWF International, stelt het volgende: “Gezonde rivieren, meren en wetlands zijn essentieel voor water- en voedselzekerheid, aanpassing aan klimaatverandering en instandhouding van de biodiversiteit, maar ze bieden ook onbetaalbare culturele en spirituele waarden die van vitaal belang zijn voor het welzijn van mensen over de hele wereld. Het is tijd voor overheden, bedrijven en financiële instellingen om te investeren in de bescherming en het herstel van onze zoetwaterecosystemen om ervoor te zorgen dat we een toekomst opbouwen waarin water in overvloed stroomt voor iedereen”

Het rapport stelt vast dat de directe economische voordelen, zoals waterverbruik voor huishoudens, geïrrigeerde landbouw en industrie, jaarlijks minimaal 7,5 biljoen dollar bedragen. Het rapport schat ook dat de onzichtbare voordelen – zoals het zuiveren van water, het verbeteren van de gezondheid van de bodem, het opslaan van koolstof en het beschermen van gemeenschappen tegen extreme overstromingen en droogtes – zeven keer hoger liggen, namelijk rond de 50 biljoen dollar per jaar.

Het onttrekken van niet-duurzame hoeveelheden water, schadelijke subsidies, wijzigingen in rivierstromen, vervuiling en gevolgen van klimaatverandering brengen zoetwaterecosystemen in gevaar. Het is schokkend dat twee derde van ‘s werelds grootste rivieren niet meer vrij stromen en wetlands in rap tempo verloren gaan.

In combinatie met slecht waterbeheer heeft de vernietiging van zoetwaterecosystemen ervoor gezorgd dat miljarden mensen wereldwijd geen toegang hebben tot schoon water en sanitaire voorzieningen, terwijl de waterrisico’s voor bedrijven en economieën toenemen. Tegen 2050 kan ongeveer 46% van het mondiale BBP afkomstig zijn uit gebieden met een hoog waterrisico – tegen 10% nu.

Om de wereldwijde watercrisis aan te pakken, roept het WWF overheden, bedrijven en financiële instellingen op om dringend meer te investeren in duurzame waterinfrastructuur. Het WWF waarschuwt echter dat verouderd denken, dat zich alleen richt op meer gebouwde infrastructuur en de bron van het probleem negeert: aangetaste rivieren, meren, wetlands en watervoerende lagen, de watercrisis niet zal oplossen, vooral niet in dit tijdperk van klimaatverandering.

De sleutel ligt in het omkeren van het voortdurende verlies van zoetwaterecosystemen. Regeringen zouden zich bijvoorbeeld moeten aansluiten bij de Freshwater Challenge, een initiatief onder leiding van landen om tegen 2030 wereldwijd 300.000 km aangetaste rivieren en 350 miljoen hectare aangetaste wetlands te herstellen en intacte zoetwaterecosystemen te beschermen. Ondertussen moeten bedrijven hun benadering van water veranderen en collectieve actie opschalen om veerkrachtigere stroomgebieden te bouwen.

“Water en zoetwaterecosystemen zijn niet alleen van fundamenteel belang voor onze economieën, ze zijn ook het levensbloed van onze planeet en onze toekomst”, zegt Stuart Orr, WWF Global Freshwater Lead. “We moeten onthouden dat water niet uit de kraan komt – het komt uit de natuur. Om water te hebben voor iedereen zijn we afhankelijk van gezonde zoetwaterecosystemen, die ook de basis vormen voor voedselzekerheid, hotspots voor biodiversiteit en de beste buffer en verzekering tegen de toenemende gevolgen van klimaatverandering. Het omkeren van het verlies van zoetwaterecosystemen zal de weg vrijmaken naar een veerkrachtigere, positievere en duurzamere toekomst.

LINK naar het volledige rapport: https://wwfint.awsassets.panda.org/downloads/wwf-high cost-of-cheap-water–final-lr-for-web-.pdf
Contact: Marleen Stoffelen, Communications Officer, WWF-Guianas.
E-mail: [email protected]
tel: +597 7164402