Het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV), heeft plannen aangekondigd om de melkproductie te verhogen door 1.500 melkkoeien uit Brazilië te importeren. Hoewel dit misschien niet de volledige vraag naar melk in het land zal dekken, zijn er ook plannen om vleesvee te promoten. Het directoraat Veeteelt zal genetisch materiaal gebruiken om lokale rassen te verbeteren door middel van kunstmatige inseminatie. Daarnaast streeft het ministerie ernaar vlees te verkopen aan Barbados en Trinidad & Tabago (T&T), ondanks dat laatstgenoemde strenge regels kent in vergelijking met de open grenzen van Suriname voor Trinidadiaanse producten.
Het ministerie van LVV heeft de meest recente gegevens beschikbaar gesteld aan het publiek. Volgens de cijfers zijn er 137 melkveehouders in Suriname en mag elke boer een reeks van 10 tot 12 melkkoeien bezitten.
De Gyr-melkkoeien in Suriname kunnen veel meer melk per dag produceren dan andere koeienrassen. Het exacte aantal melkkoeien en mensen die werkzaam zijn in de zuivelsector in Suriname is onbekend. De regering is van plan melkkoeien tegen lage kosten aan boeren te verkopen, en als zij subsidies krijgen, is het onwaarschijnlijk dat de belastingbetaler problemen zal ondervinden. Suriname produceert jaarlijks 7 miljoen liter melk, waarvan 2 miljoen liter afkomstig is van lokale melkveehouders en de rest geïmporteerd melkpoeder is.
Er zijn 137 melkveehouders in Suriname die gezamenlijk jaarlijks 2 miljoen liter melk produceren. Gemiddeld produceert elke boer 14.600 liter per jaar. Er wordt geschat dat er ongeveer 440 melkkoeien onder deze boeren zijn, met een gemiddelde van 3 koeien per boer. Dit duidt erop dat de melkveehouders in Suriname kleinschalig opereren en zich in een financieel lastige situatie bevinden.
Het verbeteren van de fok- en voedingspraktijken van Surinaamse boeren voor hun melkkoeien zou de melkproductie in het land aanzienlijk kunnen verbeteren. Het is van cruciaal belang dat boeren alternatieve methoden voor het aanvullen van voer onderzoeken, in plaats van sterk afhankelijk te zijn van geïmporteerde likstenen en melasse.
Als de geïmporteerde koeien minimaal 40 liter melk per dag produceren, voegen ze 22 miljoen liter melk toe aan het huidige aanbod van Suriname van 2 miljoen liter per jaar. Dit zou voldoen aan de Surinaamse melkbehoefte en 16 miljoen liter overhouden voor verwerking en export. Importeurs met voldoende geld en overheidssteun zouden hun importbedrijf kunnen ombouwen tot een zuivelfabriek om de 16 miljoen liter melk te verwerken en te verpakken. Dit zou kunnen resulteren in hogere winsten en bijdragen aan de duurzame ontwikkeling van Suriname. Deze verandering zou ook banen van hoge kwaliteit creëren. De overheid moet ervoor zorgen dat iedereen tevreden is met deze maatregelen.
Er wordt een dringend beroep gedaan op de regering, om zich te blijven inzetten voor het ingeslagen pad en zich niet te laten beïnvloeden door ondernemers die prioriteit geven aan snel geld verdienen boven het ondersteunen van de zuivelproductie in het land. Het is nu de verantwoordelijkheid van de bond van melkveehouders om de minister te ondersteunen en te begeleiden bij de uitvoering van zijn plannen, en om te voorkomen dat hij bezwijkt voor de druk van partijen die geen belang hebben bij het stimuleren van de melkproductie in Suriname.