De mentale gezondheid van leerkrachten in Suriname wordt structureel verwaarloosd. Dat stelt het Syndicaat voor Onderwijsgevenden in Suriname, dat spreekt van verwaarlozing in plaats van nalatigheid, ondanks het publieke discours over het belang van mentale gezondheid.

Volgens de bond staan leerkrachten dagelijks onder zware druk. Naast de zorg voor hun eigen gezin worden zij geconfronteerd met de trauma’s, armoede en complexe problematiek van tientallen leerlingen. Het aantal gevallen van burn-out, depressie en psychiatrische behandeling onder onderwijsgevenden neemt toe, terwijl structurele ondersteuning vanuit de overheid uitblijft, aldus de organisatie.

De bond wijst erop dat ontoereikende salarissen veel leerkrachten dwingen meerdere banen te combineren om financieel rond te komen. Hierdoor staan zij vaak uitgeput en onder voortdurende stress voor de klas. Dit leidt ertoe dat steeds meer leerkrachten het onderwijs verlaten, met verlies van ervaring en verdere druk op het onderwijssysteem tot gevolg.

Tegen deze achtergrond noemt het syndicaat het onacceptabel dat een minister herhaaldelijk stelt dat salarisverhoging “niet zijn pakkie aan is”. Volgens de bond getuigt dit niet van een beleidsstandpunt, maar van bestuurlijk wegkijken. Ministeriële verantwoordelijkheid houdt volgens de organisatie juist in dat wordt ingegrepen wanneer problemen structureel en schrijnend zijn.

“Wie de leerkracht laat opbranden, ondermijnt bewust de toekomst van Suriname,” stelt de bond. Leefbare lonen, structurele psychosociale ondersteuning en respect voor het beroep zijn volgens de bond geen gunsten, maar fundamentele plichten. Zonder gezonde leerkrachten is er geen duurzaam onderwijs en geen toekomst voor het land.

Tot slot roept de bond leerkrachten op tot solidariteit en eigen initiatief. “Wie eenheid wil, moet zelf het voorbeeld zijn. Organisaties volgen pas wanneer individuen opstaan,” aldus het syndicaat.