De regering onderzoekt grootschalige gronduitgiftes in West-Suriname, met name langs de geplande weg richting Apoera vanuit Nickerie en Witagron. Dat zegt minister Stanley Soeropawiro van Grond- en Bosbeheer (GBB).

Het onderzoek richt zich op een gebied van circa 40.000 hectare, waarvan 27.000 hectare oorspronkelijk bestemd was voor landbouwdoeleinden. In dit gebied zijn grote percelen van gemiddeld 400 hectare uitgegeven aan zowel particulieren als bedrijven.

Volgens de minister zijn 51 bereidverklaringen verstrekt. Daarvan zijn er 36 aanvaard en 15 nog niet, maar alle 51 komen mogelijk in aanmerking voor intrekking vanwege vermoedelijke onrechtmatigheden. “Vooral voor aanvragen van grote lappengrond moet een bedrijfsplan ook meegenomen worden, maar we merken dat ze dus niet voldoen aan deze zaken. Op basis daarvan kan worden aangegeven dat het onrechtmatig is”, zegt Soeropawiro.

Voor een resterend gebied van 13.000 hectare, waarin 16 toewijzingen zijn gedaan, loopt het onderzoek nog. Eventuele intrekkingen zullen via de geldende juridische procedures verlopen. Indien nodig kan de zaak worden voorgelegd aan de procureur-generaal.

De kwestie kreeg extra aandacht na een brief van 21 maart 2026 van de dorpshoofden uit Apoera, Section en Washabo aan de ministers van GBB, OWRO en RO. In de brief uiten zij hun groeiende bezorgdheid over de situatie in West-Suriname en wijzen zij op structurele problemen die de leefomstandigheden in het gebied ernstig onder druk zetten.

Zij vragen de overheid daarom nadrukkelijk om rechtstreeks met hen te onderhandelen en rekening te houden met de specifieke omstandigheden en noden van de gemeenschappen in West-Suriname. Ook vragen zij om structurele aandacht voor de regio en voor oplossingen die de bewoners daadwerkelijk ten goede komen.

In de brief wordt verder gewezen op de moeilijke bereikbaarheid van West-Suriname. Zo is de brug bij Witagron sinds oktober 2025 niet meer beschikbaar en kent ook de route via South Drain de nodige problemen. De dorpshoofden stellen dat de verbetering van de weg via Kaboeri als eerste moet worden aangepakt zodat het gebied bereikbaar blijft. Daarnaast vragen zij dringend aandacht voor het probleem van schoon drinkwater.

Verder worden zij geconfronteerd met hoge kosten, onduidelijke achterstanden en onvoldoende communicatie vanuit verantwoordelijke instanties.